Avengers: Infinity War, een duidelijke WOW !

De mensen die mij volgen op sociale media… Ja, ik heb een nieuw huis gekocht en… Ja, daardoor kon ik niet naar de Avant-Premiere van Avengers: Infinity War. Vond ik dat balen? AB-SO-LUUT! Dus moest ik me laten afvaardigen door één van mijn minions. Het duurde exact 43 seconden voor ik een vrijwilliger gevonden had om mij te vervangen. Het ‘slachtoffer’ voor vandaag? Espe! En Espe schreef volgende review voor jullie…

Een nieuwe Marvel film en ja… WOW.

Gewoon. Wow. Deze film heeft mij zo hard omver geblazen, dat het de eerste film óóit is die ik dezelfde week terug ga bekijken in de bioscoop. En aan de blikken te zien van alle anderen die uit de zaal kwamen, ben ik absoluut niet de enige.
Een review schrijven over deze film is verschrikkelijk moeilijk, omdat er weinig over te vertellen valt zonder te spoilen. Maar… here goes… Hij start de seconde nadat Thor: Ragnarok stopte. En dan is het non-stop actie tot 2 uur en 40 minuten later.
Om niet te verward te zijn zou je zeker de laatste nieuwe Thor film. Ik zou zelfs aanraden om alle voorgaande Marvel films te bekijken. Beginnend bij ‘The Incredible Hulk’ tot ‘Black Panther’. Dat zijn 18 films in totaal, een serieuze onderneming dus, maar het is het zeker waard om ten volle te kunnen genieten van Infinity War.
Alle superhelden hebben namelijk al hun eigen character arc gehad in de voorgaande films. Ieder zijn ‘heroes’s journey’ is al voorbij, al hun persoonlijkheden zijn al established in het universum. Avengers: Infinity War verspilt dus geen tijd aan het neerzetten van de personages. De regisseurs gaan er van uit, als je deze film komt bekijken, dat je al weet wie de Avengers zijn.

Thanos

 
Het ene personage dat wel nog tot stand wordt gebracht is Thanos. De grote vijand van deze film, die heeft nog zijn introductie nodig. En dat doen ze in deze film meesterlijk. Niet alleen geven ze hem een zeer goed achtergrondverhaal en motivatie, je betrapt jezelf ook halverwege de film dat je hem snapt. Je begrijpt zijn redenering, hij is niet zomaar evil omdat hij de wereld wil veroveren of iedereen wil doden. Hij heeft zijn eigen logica en je zou hem bijna durven gelijk geven.
Deze film heeft sterke personages als helden en een zéér sterke antagonist. Dat, en nog een hoop sterke acteerprestaties en visual effects, en je hebt de beste Marvel film aller tijden.
 
Meer wil ik eigenlijk niet vertellen, want deze film is een heuse ervaring. Een ervaring die je moet meemaken, niet lezen. #ThanosDemandsYourSilence De emotionele band die je gekweekt hebt met de helden en anti-helden van Marvel komt in deze film tot een climax. Het is een absolute must-see!
 

Maar…

 
…en dit kan een grote MAAR zijn, ik ben een grote fanboy van de franchise. Ik heb alle films gezien, alle trailers ontweken om zo verrast mogelijk te zijn tijdens het kijken. Waarom zou je mij op mijn woord moeten nemen? Wel, de enigste persoon die ik gevonden heb die niet akkoord ging dat deze film fantastisch is, was een meisje die enkel Thor Ragnarok gezien had.
 
Als je de Marvel films gevolgd hebt, dan heb je waarschijnlijk al plannen gemaakt om de film te bekijken. Als je twijfelt of de film de hype wel waard is, veroorzaak dan je eigen hype door een marathon te houden van alle voorgaande films.
Avengers: Infinity War valt samen te vatten in één woord: wow. Gewoon. Wow.

Meer Espe…

 
Willen jullie meer zien van Espe? Dat kan… Je kan hem wekelijks volgen via zijn weekvlogs op zijn Youtube-kanaal of op Twitter

Shopping Queens – Vanaf 10 april op VijfTV.

Mensen die mij kennen weten dat ik een zéér grote Jani-fan ben. ‘t Is een soort van man-crush, #sorrynotsorry, maar ik hou van zijn TV-programma’s… Zo man, zo vrouw… All you need is Jani… om nog maar te zwijgen over Jani gaat! Damn… dat was een ge-wel-dig programma. Het concept van Shopping Queens daarentegen, geen grote fan van. Al dat hautain gedrag van zelfverklaarde fashionista’s, die dan meestal nog eens super arrogant en onvriendelijk zijn en meestal alles in de schoot geworpen kregen… Nee, seizoen één van Shopping Queens kon mij enkel boeien als zijnde uitlach TV. Mah hey… dat is dan weer leuk op Twitter.

Op uitnodiging van VijfTV mocht ik naar de eerste twee afleveringen van het nieuwe seizoen gaan kijken. Samen met mijn partner in crime Syroop begaven we ons op glad fashionista ijs. Het bleek al snel dat op de schepen van Leuven na, we de enige mannelijke invitees waren. Op een publiek van toch een mooie 60 man, kort gezegd… we hadden het wel naar onze zin.

Brengt het nieuwe seizoen veel nieuwigheden? Niet écht… een andere setting en er is een zéér mooie rol weggelegd voor Qozmo, de Franse Bulldog van Jani. Topdier, met geweldige ‘expressies’, die mooi gemonteerd zijn op de momenten dat er commentaar gegeven wordt. Ahja, het budget is verkleind naar € 200.

En daar wil ik toch nog eens even op terugkomen, die € 200. Het ligt misschien aan mezelf of aan het mannelijke geslacht, maar met € 200 kunnen wij toch wel verschillende dingen kopen hoor. Maar dat blijkt voor onze kandidates toch een uitdaging te zijn. Als eerste kandidate krijgen we de dochter van één of andere Russische multi-millionair. De villa die ze tentoonstelt is op zijn minst gezegd kitsh-cliché. En nee, het is niet aantrekkelijk als je op je kast 10 paar schoenen van meer dan € 200 hebt staan… ze zijn niet eens mooi!

Waar het programma wel geweldig in is? Het creëren van nieuwe one-liners. Hou je vast aan je louboutins, want de eerste 2 afleveringen worden er wel wat nieuwe tegel-quotes rondom je oren gezwierd.

Populair maken de kandidates zichzelf ook niet… Bond dragen en zeggen dat je dat écht nodig hebt, elkaar een tepelpits onder de gordel geven… Alle registers worden geopend en misschien is dat wel net de reden waarom ik wél ga kijken naar Shopping Queens. Niet voor de fashion, niet voor Jani, die eigenlijk slechts een bijrol speelt… maar wel voor de kandidates die zich keer op keer belachelijk maken. I love it!

Shopping Queens vanaf dinsdag 10 april 2018 op VijfTV. 

Syroop maakte ook een vlog… het deel over ons bezoek vind je hieronder. 

Red Sparrow – Spionage met een erotisch tintje ?

Matthias Schoenaerts is al lang geen onbekende meer in Hollywood, maar toch heb ik nog te weinig van zijn internationale werk gezien. Als hij dan de kans krijgt om samen te werken met ‘s wereld beste betaalde actrice Jennifer Lawrence (jaja, ze doet wel meer dan enkel Katniss Everdeen), dan wil ik dat wel graag zien. Zonder voorkennis is Red Sparrow een spionage film, waarin we uit de trailer mogen geloven dat Jennifer Lawrence een TOP-spionne is, dit geeft toch ietwat een vertekend beeld. 

Wat vanaf moment één opvalt zijn de nogal karikaturale Russisch-Amerikaanse accenten, alsook “Waarom praten Russen onderling Amerikaans tegen elkaar?”. Na een vijftien-tal minuutjes ben je dit wel gewend, maar toch… Het kan als ‘storend’ ervaren worden. 

Wat niet als storend ervaren kan worden is de setting. Alles in deze film draait om sfeer, sfeer en nog eens sfeer. Rusland wordt niet echt uitgebeeld als zijnde een ‘happy’ place en dat is een understatement. Als onze hoofdactrice, een topdanseres aan het befaamde Bolshoi ballet, geblesseerd raakt en hierdoor de steun voor haar zieke moeder dreigt te verliezen, moet ze ten rade gaan bij haar oom Ivan Egorova (Matthias Schoenaerts) die hooggeplaatst is bij de Russische geheime dienst. 

Zo wordt Domenika gedwongen gerekruteerd als Sparrow, beter gezegd spionne met weinig kleren aan. Ze moet hiervoor een zeer specifieke training ondergaan die zeer expliciet in beeld gebracht wordt. Sommige reviews twijfelen of dit nodig is, ik zeg… ja en graag! De soms harde beelden hebben zeker een meerwaarde… Je gaat er soms zelfs ongemakkelijk van op je stoel zitten. Geen film om met je ouders of kinderen te kijken. 

Een donkere spionage film, met meerdere plot-twisten, waarbij je naar buiten wandelt en eigenlijk de film nog eens opnieuw wil bekijken om goed te snappen wat er nu juist exact gebeurd is. En ja, dat ga ik dan ook doen! 

 

 

Gevoel voor Tumor – Nieuw op één vanaf 18/03 – Review van de preview

Eerst en vooral… the blog is back! Na de geboorte van Jule stond het bloggen vrij laag op mijn TODO-lijst, mah hey… hier zijn we weer en er was geen betere post mogelijk om opnieuw te starten. Op donderdag 8/3 werd ik uitgenodigd door één om te komen kijken naar de eerste aflevering van Gevoel voor Tumor. De nieuwe reeks start op zondag 18/03.

De stelling gaat dat iedereen wel iemand in de nabije omgeving kent, die geconfronteerd wordt met een vorm van kanker. Bruut, bot, maar in mijn beleving wel de waarheid. Ik kan zonder al te diep na te denken makkelijk 2 verhalen opnoemen in mijn directe omgeving. Beide liepen goed af, nu ja… wat is goed natuurlijk!?

Mijn enige voorkennis over de reeks was gebaseerd op de informatie op de website van Eén en op de prachtige trailer.

In de nieuwe tragikomische fictiereeks Gevoel voor tumor wordt het leven van Tristan Devriendt (Maarten Nulens), een 25-jarige student geneeskunde, helemaal overhoop gehaald: hij krijgt plots kanker en wordt zo zelf patiënt.

Ambitieuze dromen worden abrupt onderbroken en maken plaats voor een strijd op leven en dood. Tristan, zijn familie en vrienden komen in een verwarrende mix van emoties terecht met humor en liefde als onverwacht neveneffect.

Naast Maarten Nulens spelen ook Els Dottermans, Dirk Van Dijck, Marthe Schneider, Barbara Sarafian, Liesa Naert en Vic De Wachter mee in deze reeks. Het scenario van Gevoel voor tumor werd gebaseerd op getuigenissen van echte (ex)-kankerpatiënten, om de reeks zo herkenbaar mogelijk te maken. Een reeks die je zowel doet lachen als huilen.

Gevoel voor tumor: vanaf 18 maart elke zondagavond op Eén.

We kunnen eigenlijk onze volledige belevenis van de eerste aflevering herleiden tot die laatste zin: ‘Een reeks die je zowel doet lachen, als huilen.’. Beide emoties kwamen in overvloed aan bod, want… Wat een grappige situaties werden hier naar voor geschoven! Ik huilde al van het lachen tijdens de voorstelling van de vader van Tristan, een commercial voor Tegels Devriendt die alle clichés van regionale reclame aanraakt. Maar ik huilde ook met de getuigenissen van de ‘echte mensen met kanker’ aan het einde van het programma.

Tijdens de premiere werden we toegesproken door Leander Verdievel, de bedenker van de serie. Een agressief Non-Hodgkin NK-T cel lymfoom. In mensentaal: een tumor in de neus. Kanker… Net als zoveel andere mensen kreeg de VRT-medewerker een aantal jaar geleden deze snoeiharde diagnose.

Leander ontdekte doorheen zijn behandeling dat kanker veel meer is dan enkel kommer en kwel. Er is ook een aparte, vreemd genoeg komische, invalshoek die zorgt voor warme, intense momenten tussen mensen. Na zijn herstel besloot Leander dan ook om rond zijn ervaring een fictiereeks te maken, met de humor waar hij zich tijdens zijn ziekte aan optrok, in verwerkt.

Het ganse interview met Leander lees je hier.

Toen hij zelf op zijn 23ste kanker kreeg, werd Leander Verdievel overladen met goedbedoelde cadeaus. Maar geen enkel boek trof de juiste toon. Dus schreef hij het zelf, vanuit zijn eigen ervaringen en die van vele andere kankerpatiënten. Het resultaat: een uniek lees-, doe- en schrijfboek, dat en passant vele taboes rond kanker doorbreekt.

Boek: Gevoel voor tumor’

De setting is het leven van een student geneeskunde die, op zijn minst gezegd, populair is bij het vrouwelijk schoon dat rondloopt in de reeks. Tristan wil neurochirurg worden en moet daarom de aandacht trekken van de McDreamy van de reeks, Dr. Mercier (gespeeld door Luk Wyns). Ook de familie en vrienden van Tristan worden op een mooie manier in beeld gebracht! Stoppende beelden met tekst, pakkende voice-overs, en leuke ‘handy-cam’ beelden. We spreken hier niet over visual effects zoals bij Tabula Rasa, maar wel zeer mooi in beeld gebracht. SMSjes en gemiste oproepen zullen over je scherm vliegen en je krijgt telkens het gevoel dat je ook eens naar je smartphone moet kijken.

Samengevat:

Gaan we kijken naar ‘Gevoel voor tumor’? JA! Al moet ik zeggen dat de concurrentie met De Mol, die Vier op zondag ertegenover plaatst wel een moeilijke zal zijn. Maar in tijden van digiboxen, VRT.nu en uitgesteld kijken, mag dit jullie zeker niet tegenhouden! Lachen en bleiten, onder een dekentje met een warm theetje. Let wel op dat je niet morst tijdens het lachen!

Gevoel voor tumor: vanaf 18 maart elke zondagavond op Eén.

Who’s the dude? Hét partygame voor de feestdagen?

 

 

Xqisit oE400 Bluetooth headphone , mijn nieuwe liefde?

Zoals jullie al weten test ik véél hoofdtelefoons. VEEL, meer dan je er eigenlijk kan gebruiken. Toch loop ik tijdens mijn testen dikwijls tegen dezelfde muur. Ik zie mezelf als een random gebruiker met specifieke eisen. Mijn hoofdtelefoon moet… goed zitten, goed geluid hebben, draadloos zijn (want hey… FU iPhone 7 Plus zonder headphone-jack) en liefst nog makkelijk opbergbaar. En oh ja… hij mag niet out of sync gaan met mijn beeld (Been there, done that!). Deze maand kwam de Xqisit oE400 op mijn hoofd te staan, zie hier de bijgeleverde uitleg.

xQisit eO400 XQISIT, hét merk van telefoonaccessoires voor de on-the-go generatie, presenteert de OverEar400: een draadloze hoofdtelefoon met actieve noise cancelling tot 25 decibel. Dat maakt ze tot het ultieme reismaatje voor wie vaak met het vliegtuig reist.

Bij actieve noise cancelling worden lage tonen door een microfoon opgepikt, waarna het tegenovergestelde geluid door de over de oren vallende oortelefoons wordt gestuurd. Dat ‘annuleert’ het monotone gebrom van een vliegtuigmotor. De techniek werd oorspronkelijk bedacht om de oren van vliegtuig- en helikopterpiloten te beschermen, maar is tegenwoordig ook voor consumenten beschikbaar. Goed nieuws dus voor de frequent flyers onder ons: muziek, podcasts en video’s klinken vanaf nu net zo helder als thuis.

xQisit eO400

Bovendien lijkt de OE400 in de verste verte niet op de gigantische hoofdklemmen waar helikopter- en straalvliegtuigpiloten toe

 veroordeeld waren: deze hoofdtelefoon is er een die gezien mag worden. Door het slanke design weegt de OE400 maar 217 gram, waardoor hij langere tijd achter elkaar gedragen kan worden zonder te irriteren.

Met een volledig opgeladen batterij kan de hoofdtelefoon tot wel 12 uur achtereen muziek spelen. Via de ingebouwde microfoon kunnen tot 15 uur lang telefoongesprekken worden gevoerd. Door Bluetooth 4.1 kun je zelf tot 10 meter van je smartphone of tablet vandaan lopen. De stand-bytijd van de OE400 is 30 uur, maar mocht de batterij op een hele lange reis onverhoopt toch leegraken, dan kun je er altijd nog een audiokabel met 3,5mm-plug op aansluiten en verder genieten van muziek en films.

Mooi toch? Voor de mensen die mij niet écht kennen. Ik heb vliegangst, dus wat zou ik in godsnaam hebben aan deze hoofdtelefoon. Is hij ook goed zonder dat ik ermee doodsangsten moet doorstaan in vliegtuigen of helicopters? Wel… daar komen we sevens bij! Ik overloop nog even mee wat Xqisit zelf zegt.

Noise Cancellation, het klopt… ik hoor mijn dochter een pak minder hard wenen, krijsen en roepen als ik deze headset op heb. I call it a WIN! 217 gram en daardoor zeer draagbaar zonder te irriteren… Absoluut correct, het is een lichtgewicht die ik écht lang kan verdragen op mijn hoofd. De batterij… geweldig, ik ben een grote gebruiker en heb in de ganse periode dat ik hem heb nog maar 2 keer moeten opladen en… en dit is het grootste voordeel… als hij dan toch leeg is, plug je gewoon je mini-jack kabeltje in en je bent weer vertrokken!

Valt het jullie op dat ik voor de eerste keer écht enthousiast ben bij een headphone-test? En terecht… ik ben verliefd op deze headset. Ik neem hem overal mee naartoe, ik maak er mijn montages méé, draadloos want de sync loopt perfect! Ik ken gerust naar de keuken wandelen terwijl ik muziek luister of een telefoongesprek voer. Houston, we have a winner! Tot nu toe de beste headphones die ik testte.

Kijk zeker ook even op Coolblue naar de laatste nieuwe bluetooth headphones.

Review – Middle-Earth: Shadow of War

Naast het maken van Marketing analyses overdag en het verversen van pampers in de avond, speel ik al wel eens graag een spel op mijn Playstation 4. Ik beperk me meestal tot online games, met wat competitie in (lees: Ik speel eigenlijk enkel Rocket League). Via Mensroom.be kreeg ik de kans om een game te testen waar ik zelf super hard naar uitkeek. Ik ben een enorm grote Lord of the Rings-fan. Uiteraard, vooral van de films, want… ik ben geen boekenwurm (een TV-verslaafde daarentegen, wél). Middle-earthShadow of War is een vervolg op het originele verhaal van Middle-earthShadow of Mordor, dat meer dan 50 industrieprijzen heeft ontvangen. Maar, ik heb het origineel nooit gespeeld.

Zoals ik begrepen heb uit andere reviews en previews zijn de hoofdpersonages dezelfde… Talion & de wraith Celebrimbor’s zielen zijn verbonden en samen maakten ze een nieuwe ‘Ring of Power’ om te vechten tegen het gespuis dat rondloopt op Middle-Earth. Het spel vertelt een redelijk donker verhaal dat zich afspeelt tussen de Orcs & Uruk-hai in Mordor en Gondor. Alvast, tot daar ben ik reeds geraakt.

Bij de start van het spel krijg je een mooie intro van het verhaal alsook een korte, misschien iets te beknopte tutorial van ‘hoe aan het spel te beginnen’. Het is allemaal nogal overweldigend. Misschien omdat ik Shadow of Mordor niet gespeeld heb, of misschien omdat het de bedoeling is dat het overweldigend is. Want, overal rond jou lopen er wel vijanden rond en… het gevoel van één tegen allen is iets wat je echt nooit kan kwijtspelen.

Vrij snel ook krijg ik het gevoel dat ik een Assassins Creed spel aan het spelen ben (Hey, ik ken mijn klassiekers) enkel is deze niet repetitief! Na ettelijke uren spelen, heb ik nog steeds het gevoel dat ik soms mensen afmaak op manieren die ik nog niet gezien heb. Want damn… hoe mooi zien die gevechten er uit.

Je kan ervoor kiezen op alle side quests op een map te proberen, de storyline te volgen, of online quests te doen. Ik heb me persoonlijk gebasseerd op de eerste 2. Het is een RPG, dus ik wil een beetje men level boosten, vooraleer ik mij verder op het verhaal stort, want stel dat ik een te sterke tegenstander tref.

Spelers kunnen de uitgebreide open wereld op talloze manieren ervaren en unieke persoonlijke verhalen creëren. Met behulp van de nieuwe en verbeterde melee, stealth en afstands gevechtstechnieken, uitgebreide vaardigheden en de nieuwe krachtring, kunnen spelers de kracht van de Bright Lord gebruiken om Mordor van binnenuit te overheersen. Spelers komen nieuwe en bekende bondgenoten tegen tijdens hun missie, onder wie Eltariel, de beste Nazgûl-jager; Baranor, de kapitein van Minas Ithil; Carnán, de mysterieuze natuurgeest en iconische personages zoals Shelob en Gollum. Behalve deze bondgenoten zullen ze een grote verscheidenheid aan dodelijke vijanden tegenkomen, waaronder Orks, Olog-hai, monsterlijke beesten, de oude Balrog Tar Goroth, vuurspuwende draken, de Nazgûl en uiteindelijk de Dark Lord, Sauron zelf.

Ik ben nog niet super ver gevorderd in het spel, maar ik kan momenteel toch al een mooi beeld vormen. Positieve punten vind ik voor al het verhaal, de manier van vechten, de soundtrack en voice-acting. Lezen bij een RPG is zo’n afknapper! Minder leuke elementen zijn de nogal domme AI. Vijanden geven het nogal snel op als ze ‘je niet meer vinden’, maar ontsnappen is super easy. Je loopt gewoon TE snel en spingt supergemakkelijk 10-tallen meters ver. (Toch ga je veel dood hoor, n00b!). Er is nogal een stijle leercurve, maar dat kan ermee te maken hebben, dat ik Shadow of Mordor niet gespeeld heb.

Hou je van RPG in een fantasy wereld, met een snuifje Assasins Creed, wat hack en slash. Een beetje Stealth a la Metal Gear Solid… dan is deze game voor jou! Het is een topgame, dat zeker prijzen zal winnen… en dat voor een sequel !