Who’s the dude? Hét partygame voor de feestdagen?

 

 

Xqisit oE400 Bluetooth headphone , mijn nieuwe liefde?

Zoals jullie al weten test ik véél hoofdtelefoons. VEEL, meer dan je er eigenlijk kan gebruiken. Toch loop ik tijdens mijn testen dikwijls tegen dezelfde muur. Ik zie mezelf als een random gebruiker met specifieke eisen. Mijn hoofdtelefoon moet… goed zitten, goed geluid hebben, draadloos zijn (want hey… FU iPhone 7 Plus zonder headphone-jack) en liefst nog makkelijk opbergbaar. En oh ja… hij mag niet out of sync gaan met mijn beeld (Been there, done that!). Deze maand kwam de Xqisit oE400 op mijn hoofd te staan, zie hier de bijgeleverde uitleg.

xQisit eO400 XQISIT, hét merk van telefoonaccessoires voor de on-the-go generatie, presenteert de OverEar400: een draadloze hoofdtelefoon met actieve noise cancelling tot 25 decibel. Dat maakt ze tot het ultieme reismaatje voor wie vaak met het vliegtuig reist.

Bij actieve noise cancelling worden lage tonen door een microfoon opgepikt, waarna het tegenovergestelde geluid door de over de oren vallende oortelefoons wordt gestuurd. Dat ‘annuleert’ het monotone gebrom van een vliegtuigmotor. De techniek werd oorspronkelijk bedacht om de oren van vliegtuig- en helikopterpiloten te beschermen, maar is tegenwoordig ook voor consumenten beschikbaar. Goed nieuws dus voor de frequent flyers onder ons: muziek, podcasts en video’s klinken vanaf nu net zo helder als thuis.

xQisit eO400

Bovendien lijkt de OE400 in de verste verte niet op de gigantische hoofdklemmen waar helikopter- en straalvliegtuigpiloten toe

 veroordeeld waren: deze hoofdtelefoon is er een die gezien mag worden. Door het slanke design weegt de OE400 maar 217 gram, waardoor hij langere tijd achter elkaar gedragen kan worden zonder te irriteren.

Met een volledig opgeladen batterij kan de hoofdtelefoon tot wel 12 uur achtereen muziek spelen. Via de ingebouwde microfoon kunnen tot 15 uur lang telefoongesprekken worden gevoerd. Door Bluetooth 4.1 kun je zelf tot 10 meter van je smartphone of tablet vandaan lopen. De stand-bytijd van de OE400 is 30 uur, maar mocht de batterij op een hele lange reis onverhoopt toch leegraken, dan kun je er altijd nog een audiokabel met 3,5mm-plug op aansluiten en verder genieten van muziek en films.

Mooi toch? Voor de mensen die mij niet écht kennen. Ik heb vliegangst, dus wat zou ik in godsnaam hebben aan deze hoofdtelefoon. Is hij ook goed zonder dat ik ermee doodsangsten moet doorstaan in vliegtuigen of helicopters? Wel… daar komen we sevens bij! Ik overloop nog even mee wat Xqisit zelf zegt.

Noise Cancellation, het klopt… ik hoor mijn dochter een pak minder hard wenen, krijsen en roepen als ik deze headset op heb. I call it a WIN! 217 gram en daardoor zeer draagbaar zonder te irriteren… Absoluut correct, het is een lichtgewicht die ik écht lang kan verdragen op mijn hoofd. De batterij… geweldig, ik ben een grote gebruiker en heb in de ganse periode dat ik hem heb nog maar 2 keer moeten opladen en… en dit is het grootste voordeel… als hij dan toch leeg is, plug je gewoon je mini-jack kabeltje in en je bent weer vertrokken!

Valt het jullie op dat ik voor de eerste keer écht enthousiast ben bij een headphone-test? En terecht… ik ben verliefd op deze headset. Ik neem hem overal mee naartoe, ik maak er mijn montages méé, draadloos want de sync loopt perfect! Ik ken gerust naar de keuken wandelen terwijl ik muziek luister of een telefoongesprek voer. Houston, we have a winner! Tot nu toe de beste headphones die ik testte.

Kijk zeker ook even op Coolblue naar de laatste nieuwe bluetooth headphones.

Review – Middle-Earth: Shadow of War

Naast het maken van Marketing analyses overdag en het verversen van pampers in de avond, speel ik al wel eens graag een spel op mijn Playstation 4. Ik beperk me meestal tot online games, met wat competitie in (lees: Ik speel eigenlijk enkel Rocket League). Via Mensroom.be kreeg ik de kans om een game te testen waar ik zelf super hard naar uitkeek. Ik ben een enorm grote Lord of the Rings-fan. Uiteraard, vooral van de films, want… ik ben geen boekenwurm (een TV-verslaafde daarentegen, wél). Middle-earthShadow of War is een vervolg op het originele verhaal van Middle-earthShadow of Mordor, dat meer dan 50 industrieprijzen heeft ontvangen. Maar, ik heb het origineel nooit gespeeld.

Zoals ik begrepen heb uit andere reviews en previews zijn de hoofdpersonages dezelfde… Talion & de wraith Celebrimbor’s zielen zijn verbonden en samen maakten ze een nieuwe ‘Ring of Power’ om te vechten tegen het gespuis dat rondloopt op Middle-Earth. Het spel vertelt een redelijk donker verhaal dat zich afspeelt tussen de Orcs & Uruk-hai in Mordor en Gondor. Alvast, tot daar ben ik reeds geraakt.

Bij de start van het spel krijg je een mooie intro van het verhaal alsook een korte, misschien iets te beknopte tutorial van ‘hoe aan het spel te beginnen’. Het is allemaal nogal overweldigend. Misschien omdat ik Shadow of Mordor niet gespeeld heb, of misschien omdat het de bedoeling is dat het overweldigend is. Want, overal rond jou lopen er wel vijanden rond en… het gevoel van één tegen allen is iets wat je echt nooit kan kwijtspelen.

Vrij snel ook krijg ik het gevoel dat ik een Assassins Creed spel aan het spelen ben (Hey, ik ken mijn klassiekers) enkel is deze niet repetitief! Na ettelijke uren spelen, heb ik nog steeds het gevoel dat ik soms mensen afmaak op manieren die ik nog niet gezien heb. Want damn… hoe mooi zien die gevechten er uit.

Je kan ervoor kiezen op alle side quests op een map te proberen, de storyline te volgen, of online quests te doen. Ik heb me persoonlijk gebasseerd op de eerste 2. Het is een RPG, dus ik wil een beetje men level boosten, vooraleer ik mij verder op het verhaal stort, want stel dat ik een te sterke tegenstander tref.

Spelers kunnen de uitgebreide open wereld op talloze manieren ervaren en unieke persoonlijke verhalen creëren. Met behulp van de nieuwe en verbeterde melee, stealth en afstands gevechtstechnieken, uitgebreide vaardigheden en de nieuwe krachtring, kunnen spelers de kracht van de Bright Lord gebruiken om Mordor van binnenuit te overheersen. Spelers komen nieuwe en bekende bondgenoten tegen tijdens hun missie, onder wie Eltariel, de beste Nazgûl-jager; Baranor, de kapitein van Minas Ithil; Carnán, de mysterieuze natuurgeest en iconische personages zoals Shelob en Gollum. Behalve deze bondgenoten zullen ze een grote verscheidenheid aan dodelijke vijanden tegenkomen, waaronder Orks, Olog-hai, monsterlijke beesten, de oude Balrog Tar Goroth, vuurspuwende draken, de Nazgûl en uiteindelijk de Dark Lord, Sauron zelf.

Ik ben nog niet super ver gevorderd in het spel, maar ik kan momenteel toch al een mooi beeld vormen. Positieve punten vind ik voor al het verhaal, de manier van vechten, de soundtrack en voice-acting. Lezen bij een RPG is zo’n afknapper! Minder leuke elementen zijn de nogal domme AI. Vijanden geven het nogal snel op als ze ‘je niet meer vinden’, maar ontsnappen is super easy. Je loopt gewoon TE snel en spingt supergemakkelijk 10-tallen meters ver. (Toch ga je veel dood hoor, n00b!). Er is nogal een stijle leercurve, maar dat kan ermee te maken hebben, dat ik Shadow of Mordor niet gespeeld heb.

Hou je van RPG in een fantasy wereld, met een snuifje Assasins Creed, wat hack en slash. Een beetje Stealth a la Metal Gear Solid… dan is deze game voor jou! Het is een topgame, dat zeker prijzen zal winnen… en dat voor een sequel !

Tabula Rasa – Nieuwe topfictie op één – Een review van de preview!

 

Met dank aan één was ik gisteren aanwezig op het Filmfestival te Gent voor de Preview en Avant-Premiere van de nieuwe één-reeks: Tabula Rasa. Hieronder mijn verwachtingen en eerste impressies and… they were good!

 

 

 

 

Zwitsal luiers 25% korting

 

Tech – Moshi Cover Case & Moshi IonGlass Screenprotector

Het voorwerp dat 80% van de tijd aan mijn hand vastgeplakt zit, zonder welk ik nooit een ruimte verlaat… het is mijn iPhone. Ik kan niet zonder het ding… Hallo, mijn naam is Andy en ik ben een iPhone-addict.

Ik heb zelf een iPhone 7 Plus. Nee, nog geen 8 of X, maar wél een Plus omdat ik veel Youtube en Netflix kijk op mijn iPhone. Maar ik heb wel een persoonlijk fysiek probleem… Hallo, mijn naam is Andy en ik ben waarschijnlijk de onhandigste mens ter wereld.

Bijna dagelijks overwint de aantrekkingskracht van de aarde op mijn telefoon het wel van mijn hand. Ik slaag er niet in het ding vast te houden als ik ermee bezig ben. Niet dat ik kleine vrouwelijke handjes heb ofzo hoor (hoest, leugens en bedrog!)… maar de cases en screenprotectors die ik al versleten heb… ik ben de tel al láng kwijtgeraakt.

Deze week mocht ik van Moshi zo’n setje testen.

Een Armor Cover Case en een IonGlass Screenprotector. Enthousiasme alom natuurlijk, want… mijn covers zijn altijd bekrast of geblutst en mijn scherm heeft altijd wel érgens een barst. Ter info… mijn GSM is wél in nieuwstaat, met dank aan het materiaal dat er rond zit.

Tip voor iedereen, reinig grondig je toestel (hij is tegenwoordig ‘spatvrij’, dus een beetje water of alcohol (geen bier) kan zeker geen kwaad!) vooraleer je een screenprotector aanbrengt. Het geleverde IonGlass kwam met een witte cover (zie foto), ikzelf heb een zwarte iPhone die dus plots omgetoverd was tot een witte, mah hey… who carez, zolang het scherm maar blijft leven! Het aanbrengen verliep zeer vlot en was ook makkelijk. I’ve had worse!

De case

Als Case kreeg ik een soort Inox Armor, dat makkelijk rond mijn GSM paste, met beschermende knopjes die niet van plastic voelen. Kortom, bouwkwaliteit top! Tevens ook mooi and shiny ! Ik was wel zo blij met mijn ‘nieuwe’ GSM ! Want… zo voelt het toch. Ik had een zwarte iPhone met een doorschijnend, plastic hoesje en nu dan ineens een inoxen iPhone met wit scherm. Blij blij blij!

Zo komen we plots bij de minpunten terecht. De cover is van inox, inox is glad en dus was het slechts een kwestie van uren eer de zwaartekracht zijn werk deed en het ding van tussen mijn typiste-vingertjes gleed. Recht richting de aardkorst, geen tegenhouden aan! Het is altijd een momentje van angst als je dan je mobieltje moet oprapen, dat face-down op de grond licht.

En tot mijn verbazing was er reeds een zeer grote barst in het IonGlass gesprongen. Een pijnlijk moment! De tranen in de ogen, want… het was echt onverwacht! Het zag er super stevig uit en beter dan de goedkopere versies die ik normaal gebruik. Maar helaas pindakaas… (extra bericht: Ik heb de glaasje er nog een extra dag opgelaten met barst maar tegen de ochtend was het volledig ‘shattered’ en onbruikbaar) gelukkig heb ik altijd een reserve screenprotector liggen.

Over de case kan ik écht niets slechts zeggen. Hij is mooi, strak (wél glad), goed afgewerkt en zweetvlekken vrij ;-). Ik ben alvast fan!

 

 

De Slimste Mens ter Wereld is BACK ! #dsmtw Preview

Het nieuwe TV-seizoen is mooi op gang gekomen en in de komende dagen krijgen jullie van mij een overzicht van de dingen die ‘ik’ kijk en mijn mening over deze programma’s. Jaarlijks zijn er een aantal programma’s die wat extra aandacht verdienen en het absolute summum hiervan is toch wel De Slimste Mens Ter Wereld. Hét beste TV-programma van deze generatie. Een quiz, die er niet toe doet… Geweldige kandidaten en een top jury!

En die jury wordt jaar na jaar op een originele manier voorgesteld. In 2016 kregen we een mini-soap-reeks te zien en in 2015 kregen we een niet te missen oorwurm waarin Erik Van Looy in de huid van ‘Electric Erik and the fabulous five’ kruipt. Hieronder krijg je ze nog eens te zien.

En ook dit jaar is het weer prijs, met een echte top productie en dit enkel en alleen maar om de jury voor te stellen !!! The usual suspects zijn weer aanwezig en met Sam Gooris als extraatje, tovert Vier opnieuw een konijn uit de hoed. KAN. NIET. SLECHT. ZIJN!

Het is nu enkel nog aftellen geblazen…

Bloopers van de mini-reeks uit 2016.

Wie of wat? – Electric Erik and the Fabulous Five uit 2015

 

Review – ik startte zonet met Black Sails op Netflix

Nadat je een serie hebt afgerond, is het altijd zoeken naar ‘iets nieuws’. Omdat mijn laatste serie Game of Thrones seizoen 7 was, bleek het geen makkelijke opdracht om een serie te vinden om deze op te volgen. Er bestaat namelijk niets beters, dan Game of Thrones en als je iets anders zegt F@#& you dan… Punt! 😉 Na veel zoeken en wat diepgaande gesprekken met collega’s raadden ze mij ‘Black Sails‘ aan.

Yo ho, yo ho, a pirate’s life for me
We pillage, we plunder, we rifle, and loot
Drink up, me ‘earties, yo ho
We kidnap and ravage and don’t give a hoot
Drink up me ‘earties, yo ho

Wel… dit dus… maar dan niet op de manier zoals bijvoorbeeld Pirates of the Caribean. Nogaltijd geldgeil, alcoholgeil en… euhm… geil, maar niet meer dom! In seizoen één volgen we Captain Flint in zijn zoektocht achter het prijsschip Urca de Lima.

Wat mag je verwachten van deze reeks? Zelf heb ik nu 3 afleveringen gezien en ik ben helemaal verkocht. Goed uitgewerkte karakters en toch nog veel wat mysterie. Diplomatische steekspellen, gewone steekspellen en veel bloot… Need I say more ? 3 volledige seizoenen kan je reeds bekijken op Netflix en het vierde seizoen komt er aan tegen Q1 van 2018, het ideale moment om te beginnen met deze reeks dus. Hieronder nog een kleine sneak preview!

 

 

 

Review – King Arthur: Legend of the Sword

Deze week keek ik voor mensroom.be naar King Arthur: Legend of the Sword, zonder grote verwachtingen. Verhalen over King Arthur bestaan reeds in geschriften van voor de middeleeuwen (“hello Wikipedia”), maar persoonlijk denk ik dan toch steeds aan het Disney verhaal van Merlijn de Tovenaar en ik denk dat er nog mensen zullen zijn. Er zijn wel meerdere films over het personage (of over het zwaard Excalibur) gemaakt en ik was niet zo’n grote fan van de vorige versie uit 2004. Anderzijds als Guy Richie de moeite neemt om hem te regiseren, kan het toch wel wat interesse opwekken.

Het opzet

Zo begint het verhaal op z’n minst gezegd niet-traditioneel… We zien een soort van War-Elephants waar de ‘Elephaunt’ uit Lord of The Rings slechts een mier zou tegen zijn. De Mage Modred (lees: uber-slechte-tovenaar) probeert de mensheid te onderdrukken en dat lijkt hem ook goed te lukken ook, uiteraard op het enige plaatsje ter wereld, Camelot, na. Daar heerst King Uther die met zijn zwaard Excalibur over een zéér krachtig, magisch zwaard beschikt. Na een episch gevecht op de rug van één van de gigantische olifanten, klieft Uther Mage Modred in twee en het koninkrijk lijkt gered. Eind goed al goed zou je denken, maar dan zou de film reeds na 15 minuten voorbij zijn.

Er is ook nog de verrader die elke film toch wel nodig heeft. In dit geval is het Vortigern, de broer van King Uther (Jude Law), die alle Mages wil uitroeien en een soort coup orchestreert, waarin zowel vader, als moeder van de kleine Arthur vermoord worden. Vortigern roept zichzelf op als koning, hip hoi, driewerf hoera! We zien Arthur opgroeien onder de rokken van een aantal ‘meisjes van plezier’ en de wereld donkerder en donkerder worden. Het volk weet dat de zoon van de koning ontsnapt is en zo wordt de legende van ‘the born king’ (de eigenlijke koning) levend gehouden.

Jaren gaan voorbij en op het moment dat Arthur oud genoeg is, toont het zwaard excalibur zich opnieuw. Vortigern dwingt alle mannen van de leeftijd van Arthur om te proberen het zwaard uit de steek te laten trekken, maar helaas pindakaas, niemand krijgt het zwaard er uit. Tot bij toeval het de beurt is aan Arthur. Vanaf dit moment komen we in een rollercoaster van magische krachten, psychologische oorlogsvoering en plottwists.

Het gevoel

Het opzet dat ik hierboven aanhaalde wordt gefilmd op een zéér specifieke en speciale manier waar je toch de eerste minuten moet doorkijken. Het is een reeks van ‘What the f*cks’ & ‘Oh nee, da’s er over!’. Maar… bijt asjeblieft door… het wordt echt beter! Na een 20-tal minuten zit je helemaal in het verhaal en stoppen de bovenmenselijke dingen grotendeels, waardoor je écht het gevoel hebt dat je in een episch middeleeuws verhaal zit (Als je even vergeet dat de Mages dieren kunnen controleren dan…).

Het is ook op een super manier gemonteerd, zeer korte, snelle dialogen. Flashbacks die op een geestige manier door het verhaal vliegen en een soundtrack die mij even deed denken dat ik naar een Tarantino film aan het kijken was!

Conclusie

Verwacht geen Braveheart, Robin Hood of Gladiator, maar een episch fantasy verhaal en dan zal je King Arthur: Legend of the Sword zeker kunnen smaken. Je hoeft geen voorkennis te hebben en kan deze film perfect op één of andere donkere zondagmiddag opzetten. Bijt de eerste 15-20 minuten door en je zit volledig in het verhaal. Vergeet dat ‘het niet kan’, want… dat gaat zo met fantasy.

Oh ja, Littlefinger speelt mee en is absoluut BAD ASS! #legend