Matthias Schoenaerts is al lang geen onbekende meer in Hollywood, maar toch heb ik nog te weinig van zijn internationale werk gezien. Als hij dan de kans krijgt om samen te werken met ‘s wereld beste betaalde actrice Jennifer Lawrence (jaja, ze doet wel meer dan enkel Katniss Everdeen), dan wil ik dat wel graag zien. Zonder voorkennis is Red Sparrow een spionage film, waarin we uit de trailer mogen geloven dat Jennifer Lawrence een TOP-spionne is, dit geeft toch ietwat een vertekend beeld. 

Wat vanaf moment één opvalt zijn de nogal karikaturale Russisch-Amerikaanse accenten, alsook “Waarom praten Russen onderling Amerikaans tegen elkaar?”. Na een vijftien-tal minuutjes ben je dit wel gewend, maar toch… Het kan als ‘storend’ ervaren worden. 

Wat niet als storend ervaren kan worden is de setting. Alles in deze film draait om sfeer, sfeer en nog eens sfeer. Rusland wordt niet echt uitgebeeld als zijnde een ‘happy’ place en dat is een understatement. Als onze hoofdactrice, een topdanseres aan het befaamde Bolshoi ballet, geblesseerd raakt en hierdoor de steun voor haar zieke moeder dreigt te verliezen, moet ze ten rade gaan bij haar oom Ivan Egorova (Matthias Schoenaerts) die hooggeplaatst is bij de Russische geheime dienst. 

Zo wordt Domenika gedwongen gerekruteerd als Sparrow, beter gezegd spionne met weinig kleren aan. Ze moet hiervoor een zeer specifieke training ondergaan die zeer expliciet in beeld gebracht wordt. Sommige reviews twijfelen of dit nodig is, ik zeg… ja en graag! De soms harde beelden hebben zeker een meerwaarde… Je gaat er soms zelfs ongemakkelijk van op je stoel zitten. Geen film om met je ouders of kinderen te kijken. 

Een donkere spionage film, met meerdere plot-twisten, waarbij je naar buiten wandelt en eigenlijk de film nog eens opnieuw wil bekijken om goed te snappen wat er nu juist exact gebeurd is. En ja, dat ga ik dan ook doen!